როგორ მოვხვდი მეორე საქართველოში

 აი წარმოიდგინეთ, საქართველო ქართვეელების გარეშე ხომ ის საქართველო აღარ იქნებოდა? ქვეყანას ხომ ხალხი ქმნის, რომელსაც ასე თუ ისე საერთო ქცევები  აქვს? მაგალითად, გერმანიაში გერმანელების მაგივრად რომ რუსები ცხოვრობდნენ, რუსეთი ერქმეოდა და არა გერმანია. და აი სადაც მე მოვხვდი ამ ზაფხულს, იტალია ერქვა ოღონდ იტალია უამრავი ქართველებით.
IMG_20130818_113958
სადაც სამი თვე გავატარე, იტალიის ერთი პატარა ქალაქი იყო. ძალიან პატარა. ამ ქალაქში 1000-მდე ქართველი ცხოვრობდა. იქ ცხოვრების მიზეზი ყველას თავისი ჰქონდა თუმცა იქაც თავისუფლად ავლენდნენ თავიანთ “ქართველობას”.
 მაგალითად, მე შევხვდი ქართველ მამაოს რომელიც საპატრიარქოს მიერ თბილისიდან იყო გამოგზავნილი, ქართველი ემიგრანტებისთვის წირვა რომ ჩაეტარებინა. მას ყოველი წირვის ბოლოს თავისი მრევლი ფულს უგროვებდა, იმიტომ რომ სახლში გადასახადები გადაეხადა და საჭმელი ეყიდა (საზღვარგარეთ ძვირია ცხოვრება კაცო..).  არადა იმავე მამაო აიფონ 5ით პასუხობდა ზარებს, და ინსტაგრამსაც კარგად ფლობდა.
შევხვდი ერთ-ერთ ქართველ მართლმადიდებელ მრევლს, რომელსაც ყოველ კვირას ზიარება აუცილებლად მიაჩნდა. ზიარება რათქმაუნდა უზმოზე, თან ლოცვები წაკითხული უნდა ჰქონოდა, მაგრამ ერთი ორი ღერი ზიარებამდე როარ მოეწია, აი “პროსტა არ შეეძლო რააა”  მამაომ იცის და მაინც მაზიარებსო- თავს ინუგეშებდა ხოლმე, ბოლო ნაპასს რომ დაარტყამდა.
ვხედავდი ქართულ ოჯახებს, რომლებიც საჭმელს ეკლესიაში ჭამდნენ. სამაგიეროდ ბრენდული ტანსაცმლით დადიოდნენ.
გავიცანი 50 წლის ქალი, რომელიც იქ სამუშაოდ უკვე 10 წელი იყო და მთელი ეს დრო საქართველოში, თავის ოჯახს უგზავნიდა ფულს. ის ყოველდღე გვიყვებოდა თუ როგორ მოიტაცა თავისმა ქმარმა 17 წლის ასაკში და როგორ გაუმწარა ცხოვრება. თუმცა ის მაინც დაუზარელად უგზავნის თავისი ხელფასის 90 %ს იმიტომ რომ   “მაინც ქმარია და  უყვარს”. მეკი მგონია რომ ეს ქალი მზადარის მთელი ცხოვრება თავისი უსაქმური ქმრისთვის იმუშაოს, ოღონდ მისგან შორს იყოს.
და ბოლოს, რითაც ყველაზე მეტად გამოვშტერდი იყო ის რომ ქალაქის ცენტრში ქართველმა ბიჭმა მეორე ქართველი დანით დაჭრა. მეორე დღეს მთელ ქალაქში და ყველა ჟურნალში ლაპარაკობდნენ რომ “ასეთი” კრიმინალები და საშიშები ვართ ეს ქართველები. რამოდენიმე დღეში დაჭრილი ბიჭი მოკვდა.
ასეთი იყო ჩემი აღმოჩენილი მეორე საქართველო, რომელიც ბევრით არ განსხვავდება ნამდვილისგან.
Advertisements

10 things about Italy

უკვე ერთი თვეა მანტოვაში ვარ. სტატუსი-სტუმარი. ბევრად მირჩევნოდა აქ დამოუკიდებლად მეგობრებთან ერთად ჩამოსვლა და ქალაქის ერთ-ერთ უბრალო სასტუმროში გაჩერება ვიდრე ნათესავებთან სტუმრობა, თუმცა ამასაც აქვს პლიუსი: ყოველ დღე ვეცნობი აქაური ხალხის ცხოვრებას, წეს-ჩვეულებებს, ტრადიციებს. და ეს იმდენად საინტერესო აღმოჩნდა რომ ჩემნაირ ბლოგერს რომელსაც 2012 წლის მერე პოსტი არ დაუწერია,გადააწყვეტინა დაეპოსტა.

1.რამაც ყველაზე მეტად გამაკვირვა იყო იმის გაგება რომ თურმე ნამდვილ პიცას მაიონეზის გაკეთება არ უნდა. როცა ვთქვი, რომ საქართველოში (და არა მარტო) პიცას ზემოდან მაიონეზი უნდა ჰქონდეს მოსხმული, დამცინეს 😐

2. საინტერესოა იტალიური ყავა, თავისი მოსადუღებლით, რომელსაც დღეში ორჯერ მაინც სვამენ ოღონდ ძალიან ცოტას და ძალიან მწარეს (ძლიერს). ჰო და ყავას აუცილებლად წყალს აყოლებენ. არ ვიცი რატომ -_-

3. შეუძლიათ მაკარონის ათასნაირად გაკეთება. მაკაროონი ხორცით, მაკარონი პასტით, მაკარონი ყველით, მაკარონი ყველაფრით. უბრალოდ მაკარონიც კი მათთვის ყველაზე საყვარელი საჭმელია.

4. შედარებით ძველ ქალაქებში (რომში, ვერონაში..) მოსახლეობა გადასაადგილებლად ველოსიპედს იყენებს. უკვე აღარ მიკვირს ხოლმე როცა ქუჩაში 80 წლის ქალს ველოსიპედზე მჯდომს ვხედავ.

533191_701173063242185_1868754349_n Read more of this post

ბირთვისები 2012

ბირთვისებში ალბათ უმეტესობა ნამყოფია.  ნამყოფი თუარა გაგონილი მაინც გექნებათ. ძალიან გავრცელებული ადგილია ლაშქრობების მოყვარულთათვის. ტერიტორიულად თბილისთან ძალიან ახლოსაა, მანქანით სადღაც 1 საათში მიხვალთ.  ეს რათქმაუნდა ძალიან მოსახერხებელია და მეტიც, ყველაზე კარგი  ვარიანტია მათთვის ვისაც უნდა რომ მოკლე დროში, ქალაქგარეთ  ექსკურსია მოიწყოს.  საუკეთესო ადგილია ექსტრემისა და ადრენალინის მოყვარულთათვისაც. მაგრამ ყველაფერი ასე მარტივადაც  არ არის.

ავტომობილით მხოლოდ გარკვეულ ადგილამდე შეგიძლიათ გადაადგილება. როდესაც თქვენ მიხვალთ თეთრი წყაროს რაიონში, მოგიწევთ ავტომობილიდან გადმოსვლა და მისი ადგილზე დატოვება. შემდეგ უნდა მოიკიდოთ თქვენი ბარგი (კარავი,საძილე, საჭმელი..) და ფეხით გაუდგეთ ალგეთის ხეობის გზას. ეს საკმაოდ დამღლელი იქნება რადგან აქაც 1 საათი-საათნახევარი მოგიწევთ სიარული, თანაც საკმაოდ ძნელი სასიარულოა ჯერ აღმართი მერე დაღმართი და ა.შ… ამის მიუხედავად ზოგი მაინც ცდილობს ბოლომდე მანქანით მისვლას და მაქსიმალურად თავის დაზოგვას მაგრამ ბოლოს, შუა გზაზე მაინც უწევს მისი  მიტრიალება და ფეხით წამოსვლა. ეს ისე, რომ გაითვალისწინოთ.

შემდეგ როდესაც უკვე მიაღწევთ, აირჩევთ ადგილს სადაც დაბანაკდებით. თუ გაგიმართლებთ და ცოტა ხალხი იქნება თქვენთვის უკეთესი რადგან უკეთეს ადგილს შეარჩევთ სადაც: გაშლით კარავებს, დაანთებთ ცეცხლს და გაათევთ ღამეს.  შეშა შეგიძლიათ ნებისმიერ ადგილას ეძებოთ, თქვენ ხომ უკვე ტყეში ხართ… დაბანაკებისა და კარგად მოწყობის შემდეგ შეგიძლიათ დაისვენოთ და საჭმელიც ჭამოთ. ყველაზე კარგი ვარიანტია რომ წაიღოთ პაჩკის სუპები ე.წ “ანაკომის სუპები”.  ნუ იქ ყველაძე გამოსადეგი საკვებია. უი და კიდევ, სამწვადე

Read more of this post

ჰელოუინი საქართველოში და სხვაგან…

ჰელოუინი– დღესასწაული რომელიც ყოველი წლის 31 ოქტომბერს  აღინიშნება ამერიკაში, ევროპის სხვადასხვა ქვეყნებში და სულ რამოდენიმე წელია რაც უკვე საქართველოშიც ძალიან პოპულარული გახდა, მაგრამ არც ასეა საქმე. ქართველების აზრი ამ დღესასწაულის მიმართ იყოფა. ზოგი თვლის რომ ეს საშინელი, სატანისტური დღესასწაულია რომლის ჩატარების დროსაც  სულს ეშმაკს მიჰყიდი და ა.შ…. ზოგი კი ფიქრობს რომ არაფერი არ არის ამაში ცუდი, საშინელი და მითუმეტეს სატანისტური! ეს უბრალოდ ერთგვარი გასართობი დღესასწაულია რომლის ხიბლი სიახლეშია! ეს ჩვენთვის რაღაც ახალია და ამიტომ არის მიმზიდველი…

მეც დავფიქრდი, მივხვდი რომ არაფერი არ იყო ცუდი იმაში თუ ცოტას გავერთობოდი და გადავწყვიტე წელს მეც აღმენიშნა ჰელოუინი. არა იმიტომ რომ იაღოველი ვარ, ურწმუნო და ა.შ. არანაირი დატვირთვა არ ჰქონია ჩემს ჰელოუინს გარდა ცნობისმოყვარეობისა. მოკლედ, 2011 წლის 31 ოქტომბერ მე პირველად ავღნიშნე ჰელოუინი ჩემს ერთ მეგობართან ერთად. (ერთთან იმიტომ რომ სხვები ვიცი არ დამთანხმდებოდნენ)

დიდი არაფერი, სულ ორნი ვიყავით, ძალიან ცოტა იმისთვის რომ  დაუვიწყარი ფართი მოგვეწყო (როგორც სხვა ქვეყნებში იციან ხოლმე ჰელოუინის აღნიშვნა), ამას არც კი ვაპირებდით,  “ლაითად” ავღნიშნეთ, საგანგებო კოსტუმებიც კი არ გვეცვა, უბრალოდ სახეზე მოვიხატეთ საშინლად და საზიზღრად (ისიც მშობლების პარფიუმერიით) და რაც ყველაზე მთავარი იყო ამ საღამოსთვის, გოგრა რომელიც უნდა გამოგვეჭრა.

ჯერ  “გამოვშიგნეთ” :დ გამოვაცალეთ ყველაფერი რისი გამოცლაც შეგვეძლო :დ ამოვიღეთ უამრავი კურკები…

Read more of this post

ფრაზები ფილმ “ჩაჭრილებიდან”

ჩემი საყვარელი პერსონაჟი, გელა:

Meow.

Read more of this post

.